Za wyjątkiem plastrów miodu,
każdy miód, który jest w sprzedaży jest w mniejszym lub większym
stopniu przetworzony. Miody z supermarketów są rzecz jasna w
czołówce tych najbardziej przetworzonych, a zarazem najmniej
wartościowych miodów. Są pasteryzowane, przez co nie krystalizują
tak szybko, często fałszowane skrobią ziemniaczaną, melasą, cukrem
i skażone antybiotykami i innymi chemikaliami
Większość producentów miodu
pasteryzuje i filtruje swoje miody pod ciśnieniem. Taka
obróbka upiększa wizualnie produkt końcowy i przedłuża jego termin
ważności.
Pasteryzacja zabija nie
tylko witaminy, ale co ważniejsze enzymy w miodzie, które są
odpowiedzialne za lecznicze właściwości miodu. Bez nich to miód
jest tylko - dosyć smacznym - cukrem.
Tylko wprawiony zjadacz miodu
potrafi odróżnić smak surowego miodu od
przetworzonego.
Miód znany jest jako pokarm o
wyjątkowych właściwościach leczniczych, ale tylko surowy miód może
zagwarantować takie korzyści.
Jego właściwości lecznicze były już
znane w bardzo odległych czasach. Najstarszy, znany nam dokument,
sprzed 4000 lat wskazuje na stosowanie miodu jako lekarstwa. 1550
lat p.n.e. zalecano miód jako środek moczopędny, przeczyszczający,
wzmacniający siły, w chorobach żołądka, w stanach zapalnych
oczu, do gojenia ran, szczególnie po oparzeniach i do przyrządzania
maści. Siła lecznicza miodu nie była obca Żydom, o czym świadczą
wzmianki zawarte w Talmudzie. Jako lek stosowany był przez
starożytnych Rzymian, Greków, Asyryjczyków, Egipcjan i inne
narody.
Ojciec medycyny, Hipokrates (460-377
p.n.e.), leczył miodem rany i polecał go do wytwarzania maści.
Podawał go w chorobach wątroby i w stanach gorączkowych. Grecki
filozof i przyrodnik Demokryt z Abdery (ok. 460-370 p.n.e.),
zapytany jak długo można zachować zdrowie i życie, odpowiedział
poradą, że ciało należy namaszczać olejkami i spożywać dużo
miodu.
Surowy miód jest
skoncentrowanym nektarem kwiatów, pochodzi prosto z miodarki, jest
nieogrzewany, czysty, żywy, nieprzetworzony. Ten rodzaj miodu
zawiera składniki podobne do tych występujących w owocach, które
stają się zasadowe w układzie pokarmowym. Nie fermentuje w żołądku
i może być on użyty do przeciwdziałania niestrawności. Po
zmieszaniu z imbirem i sokiem z cytryny łagodzi nudności i
dostarcza energii. Surowy miód jest najzdrowszy z innych form miodu
przetworzonego. Ma wysoką wartość odżywczą, zawiera amylazy,
enzymy, pyłek kwiatowy, drobinki propolisu i mleczka
pszczelego.
Składniki, zawarte w miodzie,
przyspieszają wydzielanie gruczołów ślinowych i dostarczają enzymów
do trawienia potraw. Miód przyspiesza leczenie wrzodów trawiennych
żołądka i dwunastnicy, leczy choroby dróg oddechowych,
przeziębienia, stany zapalne gardła, choroby przewodu pokarmowego,
nieżyt jelit, choroby skórne, zapobiega czerwonce, ospie, cholerze,
tyfusowi, szybko goi rany i owrzodzenia, usuwa kamienie nerkowe i
żółciowe, piegi i plamy, przynosi ulgę w bólach stawowych, wzmacnia
wzrok, działa przeczyszczająco, jest bezpośrednią odżywką dla
serca. Wzmaga działanie mięśnia sercowego, zwiększa jego wydolność,
powoduje silniejsze i spokojniejsze bicie serca, wpływające na
lepsze ukrwienie naczyń wieńcowych.
Miód poprawia obraz morfologiczny
krwi. Przyczynia się do uzupełnienia i wzrostu liczby
czerwonych ciałek krwi. Leczy niedokrwistość, ujemnie wpływającą na
rozwój fizyczny dzieci, hamującą wzrost ich organizmu. Działa
bardzo dobrze wleczeniu chorób kobiecych i w chorobach wątroby.
Zawarta w nim cholina usuwa tłuszcze wątroby i wzmaga działanie
pęcherzyka żółciowego. Leczy skutecznie choroby nerek i moczowodów.
Leczenie ostrej żółtaczki przez doustne podawanie miodu
w połączeniu z zastrzykami insuliny, dawało w Rosji
wyniki lepsze, aniżeli stosowanie insuliny z dodatkiem glukozy.
Miód jest znakomitym środkiem przy osłabieniu, spowodowanym utratą
krwi, związaną z operacją lub wypadkiem, w stanach osłabienia po
przebytych chorobach, w zatruciach zawodowych i przypadkowych.
Leczy otwarte rany na nogach, a także oparzenia, uśmierzając ból i
pomagając w gojeniu ran. Miód nałożony na ranę zaraz po oparzeniu,
zapobiega powstawaniu pęcherzyków. Kwasy zawarte w miodzie działają
drażniąco przy niektórych zapaleniach skóry, aktywizując białe
ciałka krwi i doprowadzając do jej szybszego wyleczenia. Zawarty w
miodzie kwas mrówkowy unieszkodliwia kwas moczowy.
Wystrzeganie się w Europie miodu
przez diabetyków, zostało przez amerykańskich badaczy uznane za
nieuzasadnione. Lekarze amerykańscy zalecają diabetykom spożywanie
miodu, szczególnie spadziowego..
Miód jest ważnym czynnikiem przy
odradzaniu się sił witalnych człowieka. Działa jako odtrutka
kofeiny, alkoholu, tabletek od bólu głowy. Jedna łyżka miodu obniża
zawartość alkoholu we krwi co najmniej 18%. Mało rozpowszechnione,
a godne zalecenia jest wykorzystywanie miodu w
jadłospisie niemowląt. Łyżeczka miodu, dodana niemowlętom do
mleka w miejsce cukru, powoduje, że dzieci pozostają zdrowe,
wesołe, a z ząbkowaniem nie mają żadnego problemu. Miód nie
uszkadza szkliwa zębów, jak to ma miejsce przy spożywaniu
cukierków. Pokarm dla niemowląt również zaleca się słodzić miodem.
Dzieci będą miały nogi proste, szybko zaczną chodzić, ich skóra
będzie aksamitna. Przy niechęci do spożywania miodu, podaje się go
z sokiem cytrynowym lub w różnych potrawach.
Miód, aby mógł spełnić
swe zadanie lecznicze, musi być dojrzały, niezafałszowany
i przede wszystkim surowy, niepoddany wysokiej obróbce
termicznej.
Miód
rzepakowy polecany jest dla osób cierpiących na
choroby sercowe. Serce jako mięsień pracuje bez przerwy, a
najlepszą odżywką dla mięśni jest glukoza, którą właśnie zawiera
miód rzepakowy.
Miód dostępny w naszym
sklepie pochodzi od prawdziwego pasjonata miodu, pszczelarza, który
przejął miłość do pszczół i miodu po
dziadku.
Pochodzi z gospodarstwa
ekologicznego, które nie jest nastawione na masową sprzedaż swoich
miodów. Czujemy się bardzo uprzywilejowani, że możemy się podzielić
naszymi ulubionymi miodami z Wami.
Numer certyfikatu
ekologicznego
BIOEKSPERT-RE-04/2005/PL
Dostępny w szklanych
słoikach - 1kg
