Inulina jest naturalnym składnikiem żywności.
Można ją stosować w szerokim zakresie temperatur.
Wartość energetyczna: 160kcal (660kJ)/100g
indeks glikemiczny: 14
Spożywanie 15-20g (3-4 łyżeczki) inuliny w ciągu dnia w pełni
pokrywa zapotrzebowanie na rozpuszczalny błonnik.
Nie zawiera mleka, glutenu, jaj, soli.
Wyprodukowano w Holandii.
WIĘCEJ NA TEMAT INULINY:
Inulina jest dobrym zagęstnikiem do zup czy sosów (w miejsce
tradycyjnej białej mąki).
Po roztarciu z olejem i dowolnymi dodatkami otrzymujemy słodką
pastę, którą możemy posmarować naleśniki, wafle lub pieczywo.
Sprawdza się ona także jako składnik ciasta, dodając smaku różnym
domowym wypiekom - dzięki niej zyskują na teksturze i trwałości, a
kruche ciastka na chrupkości.
Inulinę możemy również dodać do wszelkiego rodzaju produktów
mlecznych - w tym mleka sojowego - jak jogurt, kefir czy zsiadłe
mleko.
Także do deserów, takich jak budyń, kisiel, galaretka czy
kogiel-mogiel.
To dlatego, że gotowana z wodą inulina zyskuje postać galaretki, a
także gładkość i smarowność, dzięki czemu może częściowo zastąpić
różne skrobie oraz tłuszcz - zmniejszając tym samym kaloryczność
pokarmu.
Jest też dobrym stabilizatorem emulsji (na przykład majonezów) oraz
piany białkowej.
Można ją także dodawać do past warzywnych, twarożków, pasztetów -
wszędzie tam, gdzie przyda się coś stabilizującego, zagęszczającego
lub wiążącego.
Inulina jest naturalnym węglowodanem, nie trawionym przez
ludzkie enzymy. Składa się z cząsteczki glukozy połączonej z
łańcuchem (od kilku do kilkudziesięciu) cząsteczek fruktozy.
W stanie naturalnym występuje ona w korzeniach lub bulwach
niektórych roślin, najczęściej pozyskiwana jest z cykorii.
Inulina jest łagodnie słodka w smaku, posiada
mniej więcej 1/10 słodyczy cukru.
Jej indeks glikemiczny wynosi 14, a
kaloryczność 1.6 kcal/g.
Inulina jest prebiotykiem -
oznacza to, że stanowi doskonałą pożywkę dla pożytecznych bakterii
jelitowych, jak Lactobaccillus czy
Bifidobacterium.
Bakterie te są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania całego
organizmu, nie bez powodu określa się je mianem
"probiotyków" (z greki - "wspierających
życie").
Z badań naukowych wynika, że około 40% masy inuliny przekształca
się w biomasę bakterii. Inulina uważana jest także za rozpuszczalny
błonnik pokarmowy. Wiążąc duże ilości wody zwiększa ilość treści
pokarmowej obniżając jednocześnie jej kaloryczność.
Teoretycznie nie istnieją ograniczenia w spożyciu inuliny,
jednak niektóre kraje UE zalecają spożywanie do
20g inuliny dziennie. Jest to spowodowane możliwym
lekkim działaniem przeczyszczającym, zwłaszcza dla
"nieprzyzwyczajonych" jelit.
